KEV-IN-WONDERLAND

Nieuw!

2010-05-18T15:52:00.002+02:00

De actie heeft zich naar hier verplaatst. (http://kevinwonderland.posterous.com)

Voor nieuwe blogposts moet je daar zijn.

Trinny & Susannah

2010-05-09T19:48:00.003+02:00

More Brussel

2009-05-25T19:51:00.007+02:00

Frietje steken...

Et pour les Flamands...

Zelfs niet durven te informeren naar die onderste snack... klinkt in elk geval, uhm, cheesy...

Herken je deze?

2009-05-17T20:30:00.000+02:00

Sweet

2009-05-17T20:23:00.000+02:00

Hotel Bloom - Brussel

2009-05-17T20:17:00.002+02:00

Onlangs een weekendje in Hotel Bloom (ja, dat van Mijn Restaurant-jurylid Christel Cabanier) gaan logeren. Het verslag volgt nog. De foto's nu al.

De opvolger voor Lost...

2009-05-17T20:16:00.000+02:00

Jordanië

2009-04-26T16:44:00.002+02:00

Fly (me) to the moon!

2009-04-26T14:17:00.000+02:00

Chartervluchten zijn altijd een (ergernis)hit.
Als je er ooit zelf al eentje hebt ondergaan, dan weet je waar ik heen wil. Want ook al is de samenstelling van de reizigers telkens anders, je weet aan welke taferelen je je kan verwachten. Zo'n beetje zoals bij een voorstelling van Geert Hoste, een K3-album of het eten in de Colmar. You always know what you're gonna get.

Altijd op het menu:
- de mens die naar oksel, zweetvoet en pipi tegelijk ruikt... uit zijn mond (en vaak ook uit diverse andere lichaamholtes).
- de hierboven beschreven persoon die zich in een vliegtuig met 260 zitjes bij voorkeur in een straal van 2m rond jouw stoel bevindt. Veelal zelfs vlak naast of voor jou.
- de mens voor jou, die nog voor het opstijgen zijn zetel al in achteruit heeft gezet. Alsof hij in zijn relax thuis zit.
- de mens voor jou, waar het cabinepersoneel telkens opnieuw tegen moet zeggen dat zijn zetelleuning overeind moet staan tijdens het opstijgen en landen.
- de mens voor jou die lijkt te wachten om zijn zetel weer in achteruit te zetten tot het moment dat jij je tafeltje hebt uitgeklapt. Bij voorkeur op het moment dat het 'eten' wordt geserveerd.
- de mens die een lange vlucht het ideale moment vindt om een nieuw deuntje voor zijn gsm te kiezen
- de intercom die altijd net iets te luid staat.
- vrouwen die een constante rij voor de 4 toiletten vormen. Als er vooraan eentje weggaat, komt er achteraan eentje bij. Turbulentie of niet: pissen zullen ze! In kolonne.
- de grapjas die bij het stijgen, dalen of tijdens turbulentie zegt: "amai, ies da roek die uit daane moteur komt... hahahaha."
- diezelfde grapjas die - ondanks het feit dat jij aan het raampje zit - toch eens wil zien hoe de Brusselse ring er uitziet vanuit de lucht en die zich vervolgens over jouw schoot buigt om - ongevraagd! - met zijn neus tegen de ruit gedrukt wereldnieuws te verkondigen als "amai, as we naa neirsturten tan goan er viel doeien zaain". Ondertussen probeer jij van het raam weg te kijken en kom je compleet onverwacht oog in oog/reet te staan met zijn in een string gehulde bilspleet.
- de vrouw die tijdens het tax-free shoppen aan boord de halve catalogus wil zien, om vervolgens zowat alles te kopen (waardoor het karretje met de drank niet kan passeren)
- de mens zonder geduld, die 3 seconden nadat het vliegtuig weer aan de grond staat zijn gordel al losklikt, rechtstaat en het kastje opent, terwijl hij met zijn gsm druk in de weer is.
- de stewardess die al iets te vaak de woorden 'goeiedag', 'welkom aan boord', 'fijne vakantie' en 'koffie of thee?' heeft moeten zeggen.
- het cabinepersoneel dat er een eigen codetaal op nahoudt. Je weet niet waar ze het precies over hebben, maar het lijkt in elk geval alsof het over het vee aan boord gaat.
- de Antwerpenaar die te luid praat.
- het zeepje in het toilet, dat altijd net op is.

En tot mijn grote verbazing is hét ingrediënt der ingrediënten overboord gegooid. Het applaus na de landing. Afgevoerd!
Hoe komt het dat dat plots verdwenen is? Wie heeft dat beslist? Waarom? En vooral: waarom heb ik die nota niet gekregen?
Nog een geluk dat ik nooit van het meeklapsoort ben geweest, want anders had ik daar vrij belachelijk in mijn eentje zitten polleke-mep doen.
Ik zie het zo al voor mij. Ik in een gulle bui. Zo van 'allez, laat ik eens meedoen', voor de fun en het groepsgevoel. De banden hebben nog maar een halve millimeter tarmac geraakt of ik barst los in flink handengeklap. En dan... stilte rond mij (behalve het gepiep van opstartende gsms). En blikken vol onbegrip, die maar één ding zeggen: "Kijk die daar, weer zo'n typische chartertoerist. Tsss, tsss, tsss. Zielepoot."

Twitter

2009-04-11T16:50:00.001+02:00

Vanaf nu in de zijbalk: my Twitter updates.

Small Things

2009-04-07T21:00:00.002+02:00

Wat hebben sommige mensen toch met verkleinwoorden?
Wie zei ook alweer 'size matters'?
Wel, ik ga akkoord.

De aanleiding: Wendy uit Mijn Restaurant.
Mijn ballen kropen spontaan naar binnen toen ik haar vorige week de eerste officiële klanten hoorde verwelkomen.
Het ging ongeveer als volgt:
"Goedendag, welkom, jullie zijn onze eerste klantjes. Kan ik jullie jasje aannemen? Willen jullie een aperitiefje drinken? Het aperitiefje wordt in de zeteltjes geserveerd. Gaan jullie nu al jullie gerechtjes kiezen? Zal ik het kaartje brengen?."
Denk er nog een schoolmeisje-gaat-bijna-in-giechelen-uitbarsten-omdat-ze-het-in-haar-broek-doet-van-de-zenuwen-toontje bij en het is compleet.

Dat moest me even van het hartje.

Kassa Kassa

2009-04-05T15:43:00.007+02:00

Onlangs berichtte Testaankoop nog dat één product op de negen foutief wordt afgerekend aan de kassa van de supermarkt. 'In de meeste gevallen' is dat in het nadeel van de klant. Ongetwijfeld zal ik dus ook wel al eens 'slachtoffer' geweest zijn, maar daar lig ik niet echt meer wakker van. Zeker omdat het de voorbije jaren ook al een aantal keer ferm in mijn voordeel is uitgedraaid. Zoals gisteren nog. In supermarkt C. in de gemeente T.

Wat zou jij doen mocht je in volgend scenario terechtkomen?
Je laadt een pak Emmentalkaas in je kar. Rechtstreeks uit Finland, 3 maanden gerijpt, ideaal als dessertkaas of als broodbeleg. En je shopt graag voordelig, dus ga je meteen voor een verpakking van plusminus 750 gram. Op het etiket staat dat hij 7,96 euro per kilogram kost.
Je begeeft je naar de kassa. Het compulsief scannen & kar-voor-en-achteruit-schuiven kan beginnen. En dan: een foutmelding op de kassa. De dader: mijn Finse kaas. Blijkbaar is zijn prijs nog niet gelinkt aan de streepjescode op de verpakking. Dus wordt er 'dringende kassahulp' naar mijn kassarij ontboden.
De kassahulp lijkt niet echt hulp te kunnen bieden, want het is 'een computerprobleem'. Naar mij wordt - door personeel en klanten - ondertussen gekeken alsof ik het systeem persoonlijk gehackt heb en er wordt mij voorgesteld om eerst al mijn andere spullen af te rekenen, terwijl er een oplossing gezocht wordt voor mijn probleemkaas. Ik hoor ook de woorden: "want al die mensen hier achter u die zouden ook graag bediend worden, meneer." En daar ga ik in de fout. Een andere (klote)klant zou zeggen: "laat maar, ik heb die Fin niet echt dringend nodig" of "fret uwen kaas zelf op", maar ik zeg gewoon "ok." Welopgevoed als ik ben. En ook wel een beetje omdat ik weet dat er zich nog fijne kaastaferelen gaan afspelen in de komende minuten.
Ik reken mijn andere boodschappen dus al af. En terwijl het halve personeelsbestand als een halve maniak door de winkel begint te rennen - op zoek naar 'de juiste prijs' - blijf ik netjes op verlossend nieuws wachten. Na 5 minuten krijg ik een korte update over het computerprobleem. Iets over barcodes en PLU's. En wanhoop in de ogen van de kassahulp. En of ik toevallig weet of mijn Fin in promotie staat, want dat zou het probleem kunnen verklaren. Ik schud mijn hoofd. Van links naar rechts en weer terug. En net op dat moment komt er een soort 'Eureka'-kreet van aan 'de hoofdcomputer'. Iemand heeft het vraagstuk opgelost. Meneertje-ik-ga-hier-niet-buiten-zonder-mijn-Emmental zal zometeen kunnen afrekenen. Alleen nog even het systeem opnieuw opstarten. En kaasfreak als ik ben, wacht ik dus. Blij dat er geen kaashongerige man en kinderen op mij zitten te wachten in de auto, thuis of eender waar eigenlijk.
Mijn kaas wordt enkele ogenblikken later nog eens gescand en in de weegschaal gegooid. Dat is dan 5,83 euro, alstublieft, cheeselover-waar-wij-hier-de-kloten-voor-vanonder-ons-lijf-gelopen-hebben. Ik grijp naar mijn portefeuille. En dan, plots, nieuwe wanhoop in de ogen van de kassahulp (die ondertussen full-time aan mijn error-case/kaas toegewezen is). Terwijl ze de rekening uit mijn handen sleurt, zegt ze: "maar allez, da klopt nog nie, he... da kan toch nooit zoveel zijn voor een pak kaas?". En op dat moment hoor ik een stemmetje dat zegt: "stay tuned, het gaat nog interessant worden nu." Voor ik kan reageren is het hulpje weer naar de hoofdcomputer gerend en is ze allerlei magische cijfers aan het invoeren. Na al dat cijferwerk komt ze trots op mij af met de mededeling: "nu zou het in orde moeten zijn." Mijn kaas wordt nog eens uit mijn handen gerukt, nog eens gescand, gewogen en voorzien van de commentaar: "da zal d'er al meer op trekken, se." De rekening wordt fier onder mijn neus geschoven. Ik duizel even. Voor een kolossaal pak kaas van 733 gram wordt mij een totaalbedrag van 58 euroCENT aangerekend. Door mijn hoofd flitsen de woorden 'homp', 'kaas', 'boer', 'mee', 'van', 'zijn', 'paard', 'slaan', 'veel', 'te', 'weinig', 'dit', 'kan', 'niet', 'toon', 'geen', 'emotie', 'je', 'neus', 'bloedt', 'betaal', 'en, 'ren', 'naar', 'de', 'auto'.
En dus betaal ik. Met de glimlach. Ik wuif ook nog even naar iedereen. En eenmaal buiten beeld ren ik. Of stap ik toch in elk geval iets sneller dan normaal. Beseffend dat de achtervolging op elk moment kan ingezet worden. Maar ze kwamen me niet achterna. Zelfs toen ik de parking verliet, zag ik nog geen briesende, wild gebarende winkelhulpjes in mijn achteruitkijkspiegel.

En mijn grootste vraag blijft:
heb ik de economische crisis nu nog erger gemaakt?

BlackBerry vs Apple vs BlackBerry

2009-03-30T19:08:00.003+02:00

Geweldig hoe sommige merken elkaar - bijna letterlijk - proberen neer te knallen.

En het antwoord van Apple(fanaten):

Dat levert trouwens wel meer mooie beelden op:

News

2009-03-30T17:15:00.003+02:00

Laat ik met deze woorden beginnen: gelukkig nieuwjaar.
Want ik ben er dit jaar nog niet geslaagd om iets te posten.
Wegens te druk. Uiteraard.
Met het echte leven.
Met de voorbereidingen voor de komst van mijn petekindje.
Met het plannen van een trip naar Jordanië (het aftellen is begonnen!).
Met Nostalgie.
Met het verwelkomen van de lente (en de vlinders).

En weet je wat?
I love it!
Zal hier heel binnenkort nog eens wat foto's online gooien.
Tot dan: hou u vooral NIET in stilte bezig.

Kers(vers)

2008-12-27T16:03:00.003+01:00

De slapeloze nachten zijn voorbij.
Oef.

Nu van een paar dagen kerstvakantievrijaf aan het genieten. En ga me straks voor de zoveelste keer in een shopgekke menigte gooien.

Ik heb eerder deze week fantastisch nieuws gekregen. De kers op de 2008-taart zelfs. Binnenkort vertel ik er uitgebreid over.

Ik wens jou een fantastisch eindejaar! En een subliem 2009. Mijn jaar kan al niet meer stuk.

xx

Insomnia

2008-11-25T21:27:00.003+01:00

Als er 1 ding is waar ik al (bijna) 32 jaar goed in ben, dan is het wel in slapen.
En vooral in 'in slaap raken'.
En sinds afgelopen weekend kan ik het niet meer.

Plafondstaren.
Raam open. Raam dicht.
Licht aan. Licht uit.
Dun hoofdkussen.
Dik hoofdkussen.
Sokken aan.
Sokken uit.
Raam toch weer open.
Dun en dik hoofdkussen op elkaar.
Linkerkant van het bed.
Rechterkant van het bed.
Extra deken op het bed.
Te warm.
Extra deken van het bed.
Staren naar de klok.

Ik word er gek van!
Ik hoop dat dit snel voorbij gaat.

Paris - the pictures

2008-11-25T21:26:00.000+01:00

In de slideshow hieronder alle foto's van mijn trip naar Parijs (& Versailles).

Cultuurshock

2008-11-25T21:20:00.003+01:00

Ik moet toegeven dat mijn terugkeer in België een beetje een cultuurshock was. Toen ik vlak voor Brussel-Zuid wakker werd dacht ik heel even dat ik me overslapen had. Dat ik een paar haltes te ver was. Dat de eindbestemming Siberië al in zicht was.
Wat was me dat afgelopen zondag?
My nuts almost turned into a snickers (ice cream) bar!
Ik heb er eindeloos lang over gedaan om thuis te raken. En met een bang hartje (veel te laat) in bed gekropen. Want geloof me, er is maar 1 ding dat ik écht haat aan de ochtendshift: op winterprikdagen in het holst van de nacht naar het werk rijden. Op wegen die nog geen korrel zout hebben geproefd. Alsof je - nog iets meer dan anders - Russische roulette aan het spelen bent.
En de tweede shock: wat is er met de dieselprijzen gebeurd tijdens mijn week afwezigheid? Ik stond bijna te juichen aan de pomp toen ik zag dat de literprijs nog eens tot onder een euro was geraakt. Had ik dat maar iets eerder geweten. Had ik in Parijs nog wat meer geld kunnen uitgeven.

Birthday Column by Els Aeyels

2008-11-23T20:01:00.002+01:00

5 jaar dus. Het heeft ook mij es doen scrollen door het verleden. Om vast te stellen dat er heel veel dingen zijn die misschien nog wel ergens achter in mijn hoofd leefden, maar die ik toch min of meer uit het oog was verloren. Al dan niet bewust. Helaas, wie schrijft die blijft. En mijn columns herinneren me dus ook aan die dingen die ik misschien liever wél was vergeten.

Het is bevreemdend en soms zelfs beangstigend wat er in die 5 jaar allemaal veranderd is. Het getal 30 heeft blijkbaar een grote rol gespeeld in mijn leven, en ik kan me eerlijk gezegd niet meer voorstellen waarom. Mannen die even in de schijnwerper stonden, zijn volledig uit beeld verdwenen. Ik heb nu een auto die niet voortdurend in panne valt, ben op de één of andere manier uit de financiële put geraakt waar ik op even onduidelijke wijze was in gesukkeld en ik heb een heleboel mensen het huis van vertrouwen zien verlaten, zonder achterom te kijken.

Maar er zijn net zoveel dingen die helemaal niet zijn veranderd. En ik hou mezelf graag voor dat dàt de dingen zijn die er toe doen. Ik ben niet iemand die 5 jaar lang iets volhoudt, gewoon omdat ik er ooit eens mee begonnen ben. Dat betekent dus dat de dingen die hetzelfde zijn gebleven, diegene zijn die belangrijk genoeg waren om ze niet op te geven.

Schrijven bijvoorbeeld. Ook al haat ik het soms, toch kruipt het bloed altijd weer waar het niet gaan kan. Radio ook. Het blijft magisch om alleen met woorden en klanken een wereld te kunnen oproepen bij mensen die thuis zitten te luisteren en van wie ik niets weet, niets hoef te weten en in de meeste gevallen ook nooit iets zal weten. Net zoals zij van mij alleen maar dat stuk kennen dat ik kwijt wil. Radio is anoniem en intiem tegelijk. Een combinatie die mensen het recht geeft hun verbeelding aan het werk te zetten en alleen al daarom onbetaalbaar.

En mensen natuurlijk. Niet eender welke, want ik durf gerust toegeven dat ik bij momenten een mensenhàter ben. De voorbije weken heb ik 4 keer de horror van een lange-afstandsvlucht meegemaakt: teveel vreemden die gedwongen worden om urenlang in een kleine, afgesloten ruimte op mekaars lip te zitten. Ongewenste aanrakingen, geuren, stemmen en andere geluiden die ik niet wil horen, maar waar ik niet aan kan ontsnappen. Het is mijn definitie van de hel.

Niet DIE mensen dus. Wél die die ik al jarenlang graag zie en waarvan ik vurig hoop dat nog vele jaren te kunnen en mogen doen. Mensen die ik niet altijd begrijp, die ik soms vervloek en waar ik wel eens vreselijke ruzie mee maak. Mensen die het de voorbije 5 jaar niet altijd makkelijk hebben gehad en aan den lijve hebben ondervonden dat life geweldig kan sucken. Mensen voor wie ik mijn hart uit mijn lijf zou rukken, ook als ik weet dat hen dat geen zak vooruit helpt.

Mensen van wie ik intussen ook weet dat ik ze vooral graag zie omdat ze niet perfect zijn en het ook niet proberen te zijn. Mensen die, net als ik, fouten maken, zich opjagen over dingen die het achteraf niet waard blijken te zijn, verkeerde beslissingen nemen en met de gevolgen ervan leren leven. Mensen die zijn wie ze zijn en er het beste van maken. Mensen die zich ook de komende jaren zullen vergissen en zichzelf voor het hoofd zullen slaan.

Als dat moment aanbreekt, zal ik ze troosten met wat mij ergens in die voorbije 5 jaar overkwam, toen ik me in het heetste putje van Death Valley luidop stond af te vragen waarom iemand als ik, met ademhalingsproblemen en een zonne-allergie, in een sputterende auto op het middaguur de woestijn was ingereden, zonder het minste idee van hoe ik er opnieuw uit zou geraken. Een oude, zwarte man stapte toen naar me toe, pakte me bij de schouders, keek me recht in de ogen, en zei: “Sweetheart, good judgment comes from experience. Which often comes from bad judgment.”

kev-in-wonderland - 5 years!

2008-11-22T21:47:00.005+01:00

Morgen is het zover.
En dat zal hier uiteraard gevierd worden.
Onder andere met een gloednieuwe, feestelijke terugblikcolumn van Els Aeyels.
Tot morgen!

Paris - the picture collection

2008-11-22T21:45:00.000+01:00

Om alle foto's van Parijs te bewonderen: klik hier.

La Samaritaine. Exposition.

2008-11-22T21:31:00.004+01:00

Ik ben vandaag nog eens langs La Samaritaine gewandeld. En heb een aantal foto's gemaakt van de expositie waar ik het gisteren al over had.

Paris - even more.

2008-11-22T21:12:00.007+01:00

Le Fumoir zat vandaag overvol.
Ik had het gisteren moeten vermelden: niet allemaal tegelijk, aub.
De zoektocht naar een rustig café om te lezen werd dus verder gezet en ik kwam zowaar op een adres terecht dat met Le Fumoir zou kunnen concurreren, als het over lezen en koffie nippen gaat. De naam van het etablissement verraadt het al: Le Café Livre. Hier vind je meer info. Als boekenliefhebber moet je er zeker een keertje langsgaan. Ze zijn nog niet zo heel erg lang open. En vanop het (verwarmde) terras heb je een prachtig zicht op La Tour Saint-Jacques, die sinds een paar weken eindelijk weer te zien is. Jarenlang was hij langs alle kanten ingepakt voor studie- en renovatiewerken. Maar nu dus - eindelijk! - terug in volle glorie te bewonderen. Bij (mijn) voorkeur vanop het terras van Le Café Livre.

Paris - more notes.

2008-11-21T21:58:00.005+01:00

* Af en toe laat ik me verrassen door mijn eigen ipod en zo passeerde vanmiddag - toen ik over Place d'Italie wandelde - Diana Krall nog eens met 'Let's Fall in Love'. En soms klopt het plaatje toch gewoon? Wel, het wordt nog maar eens bevestigd: de combinatie Diana Krall + Parijs is meer dan geslaagd. Geniet zelf mee:

* La Samaritaine, het warenhuis aan de Seine, dat in 2005 plots zijn deuren sloot (om veiligheidsredenen) is nu een schim van wat het ooit was. De deuren blijven voorlopig nog altijd gesloten. Al zou daar in de nabije toekomst verandering in moeten komen. Ondertussen kan je tegenwoordig in de vitrines een ontroerende en vaak grappige fotocollectie zien van pasgeborenen, die de meest vreemde gelaatsuitdrukkingen tonen. Ik moest - net als heel wat andere passanten - spontaan glimlachen toen ik de foto's zag. Hier een glimps. Als ik er morgen opnieuw voorbijwandel dan ga ik zelf ook wat foto's maken, want daar was vandaag geen tijd voor.

* Le Fumoir blijft mijn favoriete bar/restaurant in Parijs. Elke keer als ik er binnenwandel, dan kom ik een beetje thuis. Vanmiddag ben ik er een paar uur in een boek(*) gaan lezen (vergezeld van een paar lekkere drankjes natuurlijk). Want daar is het zeker de ideale setting voor (overdag, want 's middags en 's avonds verandert Le Fumoir in een bruisend restaurant). De juiste achtergrondmuziek (vnl. jazz & crooners). De geur van verse koffie & thee. Een uitgebreide selectie aan (internationale) kranten en tijdschriften. Ze hebben zelfs een eigen bibliotheek, waar je in de namiddag boeken uit mag plukken.
Qua locatie is het ook redelijk subliem, want Le Fumoir ligt aan de achterzijde van het Louvre, op een worp van de Seine en aan pleintje (met kerk) dat de meest toeristen links laten liggen.
Op zondag kan je er ook uitgebreid brunchen. Maar reserveer op tijd, want het loopt elke keer storm.
Ik heb me er vandaag zo heerlijk genesteld, dat ik er zelfs over denk om het morgen nog eens over te doen. Ik ben tenslotte niet elke dag in Parijs. Was het maar waar...

* 'The Kite Runner' van Khaled Hosseini ligt al een tijdje op mijn nachtkastje, maar de drempel om er in te beginnen was vrij hoog. Elke keer greep ik naar een ander boek, omdat 'The Kite Runner' me om de één of de andere reden nooit echt aansprak. Tot deze week. Na de eerste zin was ik meteen verkocht. Het overkomt me maar zelden dat een boek me meteen meeneemt, maar nu is dat zeker het geval. Ik kijk er nu al naar uit om straks in bed verder te lezen. En ja, ik besef dat de halve wereld dit boek vorig jaar al heeft gelezen.

Parisien

2008-11-21T11:26:00.005+01:00

Op deze blog, Paris Daily Photo, krijg je elke dag een andere foto uit Parijs te zien.
Kwestie van de afkickverschijnselen voor te zijn na mijn terugkeer.

Paris, some notes.

2008-11-20T20:46:00.003+01:00

° Het is hier klimatologisch gezien erg verwarrend. Ik moet hier continu mijn sjaal, jas, trui, ... aan- en uittrekken wegens te warm en dan plots weer te koud. Wat ambetant is als je je oortjes in hebt, want 'den draad' raakt altijd wel ergens in verstrikt.

° Gisteren viel mij plots op dat ik die slaapkamers in het kasteel van Versailles precies toch niet echt aan de grote kant vind. In mijn hoofd waren die veel groter. Of misschien ligt het aan mijn hoofd.

° De Champion (supermarkt) op Place d'Italie ruikt naar mens-die-zich-al-minstens-4-weken-niet-meer-gewassen-heeft-en-mens-die-graag-uit-de-vuilnisbak-leeft. Echt bizar. Er was in de verste verte niemand te spotten die als 'dader' kon bestempeld worden. En wat het nog vreemder maakt: de geur hing ter hoogte van de rayon met de shampoo. Geef toe: mysterie! Het vervelendste is dat het het soort geur is die de hele dag in je neus blijft hangen.

° In eigen land krullen mijn tenen als het voor de zoveelste keer over B-H-V gaat. Ik erger me trouwens mateloos aan nieuwslezer(e)s(sen) die te lui zijn om Brussel-Halle-Vilvoorde volledig uit te spreken!
In Parijs staat BHV voor Bazar de l'Hôtel de Ville. Omdat ik in mijn vrije tijd wel afkortingen toesta: BHV. Sinds kort is er zelfs een BHV Homme in de Rue de la Verrerie. En zoals de naam al doet vermoeden: enkel stuff voor mannen. Meer dan kledij alleen. Vijf verdiepingen hoog. Alstublieft! Wat ik vooral handig vind aan een all-in-one-mannen-winkelketen:
- je hoeft niet eerst 4 roltrappen te nemen (zoals in de meeste andere winkels) voor je eindelijk aan de mannenafdeling bent.
- je hoeft niet op zoek te gaan naar de grens tussen de vrouwen- en mannenafdeling. Want geef toe: in sommige winkels begin je als man soms toch te twijfelen of je niet in een rek met vrouwenkleren staat te graaien. Yes, pink t-shirt I was talking about you!
- je kan uit de parfumafdeling buitenwandelen zonder een mélange vrouwengeurtjes op je kleren.
- er loopt minder volk rond/in de weg, maar daar uit besluiten dat vrouwen 'traag zijn' of 'altijd in de weg staan' is een beetje te kort door de bocht zeker? ;)

Must remember this...

2008-11-20T20:01:00.004+01:00

Zondag bestaat kev-in-wonderland exact 5 jaar!

Mensen vragen mij wel eens: "Zo'n blog, wat is daar eigenlijk het nut van?".
"Goeie vraag." Antwoord ik dan.
Na al die jaren is het voor mezelf vooral een handig archief geworden. Soms scroll ik hier ook wel eens terug in de tijd. Om vast te stellen dat het contrast tussen toen en nu groter dan ooit is. Of dat sommige dingen nooit zullen veranderen.

Tegelijk zie je hier maar een fractie van wat ik meemaak. Ikzelf kan aan de hand van de verschillende posts makkelijk mijn levensloop hertekenen. Ze zijn stuk voor stuk kleine reminders, die met tal van andere herinneringen en emoties verbonden zijn. Bij mij roepen ze dus ook datgene op wat niet neergeschreven staat. Want dat blijft na al die jaren nog altijd wikken en wegen. Wat schrijf ik wel? En wat niet? Tijdsgebrek levert meestal het antwoord op beide vragen.

En wat wil ik voor deze vijfde verjaardag?
Eerst en vooral jou bedanken omdat je - alweer - de moeite genomen hebt om dit te lezen.
En als je suggesties hebt voor de komende vijf jaar: ze zijn welkom! Laat via de link hieronder gewoon een reactie achter. Of stuur een mailtje.

Obamalike

2008-11-18T20:43:00.001+01:00

Jawel hoor, hij is er:

Paris, Paris!

2008-11-16T21:35:00.005+01:00

Ik ben er zo klaar voor... om straks naar Parijs te vertrekken.
Net als vorig jaar een weekje huisruil. Een week lang het Parijse leven leven. Er zijn maar weinig dingen die dat kunnen overtreffen naar mijn gevoel. Zeker als je je eigen uitvalsbasis hebt. Want in je 'eigen' appartement logeren is zo anders dan op hotel gaan. Vooral omdat je je meteen een echte Parisien voelt. Eentje die ook naar de supermarkt gaat om inkopen te doen, die mee aanschuift bij de bakker, die het trucje met de sleutel van de voordeur onder de knie probeert te krijgen, die 's ochtends zelf de koffie zet, die een babbeltje slaat met de buurvrouw, die de vuilniszakken naar de container brengt, die na 2 dagen de weg naar 'huis' bijna blindelings vindt, ...
En ik vertrek ook met een verlanglijstje van hier tot in... Parijs:
- Jeff Koons in Versailles
- boeken kopen
- boeken lezen (liefst van al op een bankje op Place des Vosges)
- Muji, de Japanse Ikea
- De Berardo Collectie
- schrijven (als het lukt voor deze blog zelfs)
- Sushi eten
- in de metro (en zowat alle andere plaatsen) stiekem meezingen met de muziek op mijn ipod
- (kerst)shoppen (op de traditionele plaatsen en de minder traditionele)
- naar de lokale versmarkt en nadien koken
- de avondopening van het Louvre
- naar Bambi kijken (want 'oh schaam', die heb ik nog nooit gezien)
- ...

Het leukste aan Parijs is dat de inspiratie om elke hoek lonkt. Dus ongetwijfeld wordt dit lijstje elke dag uitgebreid/aangepast/geschrapt/bijgewerkt. Valt het op dat ik - na al die jaren - (nog altijd even) verliefd ben op Parijs?
Het fotoverslag volgt. Beloofd!

Picture This!

2008-10-26T01:58:00.003+02:00

Huisruil

2008-10-26T01:15:00.002+02:00

Volgende maand is het nog eens zover...
Huisruil nummer 4. En uiteraard zal ik hier uitgebreid verslag uitbrengen.
Nu alleen maar hopen dat er niet te veel Amerikanen rondlopen. (tenzij ze deze keer wél voor de juiste president kiezen)

Elections

2008-10-26T00:54:00.004+02:00

Ik ben een grote fan van David Sedaris.
En zijn schrijfsels in the New Yorker, over de presidentsverkiezingen in de VS, bewijzen nog maar eens waarom.

Randy Crawford

2008-10-13T18:23:00.002+02:00

Fijn dat Paul De Leeuw dit nog even in herinnering bracht:

Lay-out

2008-10-12T00:11:00.002+02:00

Een hele week aan de lay-out van kev-in-wonderland zitten sleutelen.
En dit is zo'n beetje het eindresultaat.
Laat gerust weten wat je er van vindt.
En morgen: nieuwe posts!

Provence

2008-09-22T17:27:00.003+02:00

Proficiat, Kris!

2008-09-14T20:39:00.004+02:00

Je hebt me gevonden...
xx

Audio

2008-09-14T20:07:00.001+02:00

De Kijkeraar (tv-rubriek in De Vroege van Nostalgie): hier herbeluisteren.

Nieuw seizoen

2008-09-07T17:20:00.006+02:00

Het nieuwe seizoen van 'de vroege van Nostalgie' is ondertussen ook al 2 weken ver. Morgenochtend gaan we al week 3 in. Vandaar dat het me aan tijd ontbreekt om hier nog regelmatig te posten, maar ik beloof dat ik mijn best zal blijven doen.
Op de blog van de show kan je elke dag nieuwe berichten lezen. En items herbeluisteren. Geef toe, de stalker in uzelve wordt nogal in de watten gelegd.

McCain: eat this!

2008-08-08T00:31:00.007+02:00

OK. Eén dag heb ik me kunnen inhouden.
Maar nu ga ik er toch over posten, want zelfs na een nachtje slapen vind ik het nog altijd even geweldig.
Ik heb het over het spotje dat Paris Hilton maakte, als antwoord op een spot van presidentskandidaat McCain, waarin hij Obama vergelijkt met leeghoofdige celebs als Britney & Paris.
En Paris reageert. Met een eigen spot.
Ik ben vooral weg van het stukje over haar vice-president en het schilderen van het Witte Huis.

See more Paris Hilton videos at Funny or Die

"I'm just hot."

Things I Dislike

2008-07-30T15:40:00.004+02:00

Net een stokje gekregen.
De opdracht: maak een lijst van de 25 dingen die je tenen doen krullen van ergernis.

(in niet-volgorde van belangrijkheid)
- middenrijstrook-70-per-uur-rijders
- mensen die in de supermarkt achter jou in de rij staan en de band al lustig aan het volladen zijn, terwijl jij je kar nog aan het legen bent. Een fenomeen dat vooral in den Aldi frequent voorkomt.
- het deuntje van de ijskreemkar in mijn buurt (op piekdagen tot 4x per dag!)
- sprekende Bifi-worsten
- met je sokken in nattigheid/vunzigheid staan (bedankt om me daar aan te herinneren, T.)
- palingen
- tomaten waar het 'hartje' niet uit gesneden is. Een fenomeen dat vooral in VRT-broodjes frequent terug te vinden is/was.
- schrijffouten, vooral DT en jou/jouw-fenomenen
- mensen die "ik zie je graag" niet over hun lippen krijgen, omdat ze "dat thuis nooit geleerd hebben" of omdat ze in de eerste plaats vooral druk bezig zijn met zichzelf heel graag te zien
- klimaatproblemen/airco die niet naar behoren werkt: té warm of té koud, nooit er tussenin.
- cassières die denken dat ze Lewis Hamilton zijn en bij elke scan een persoonlijk snelheidsrecord willen breken. Een fenomeen dat vooral in den Aldi frequent voorkomt.
- frisdrank die niet fris is
- mensen waaraan je nog ruikt wat ze gisteren gegeten (of gedronken) hebben
- mensen die datgene wat ze gisteren gegeten (of gedronken) hebben proberen te verdoezelen met foute parfums
- Gunter Lamoot
- mensen boven de 12, die net iets te vaak verkleinwoordjes gebruiken
- auto's van kettingrokers
- mensen die maar niet kunnen beslissen (zowel over kleine als grote dingen in het leven) en daarmee zelfs mijn eindeloos geduld op de proef stellen
- de zon die achter de wolken verdwijnt als je net goed zit/ligt/hangt
- automatische garagepoorten die niet helemaal sluiten (of openen)
- slappe frieten
- trage internetverbindingen
- 'vers gewassen' handdoeken die naar kattenpis ruiken of 'zachte' handdoeken die zo krokant zijn dat je ze kan gebruiken om er je opperhuidlaag mee te verwijderen
- Raymond van het Groenewoud of alles wat ook maar in de buurt komt
- mensen die zich aan allerlei banale dingen ergeren

En ik geef het stokje graag door aan Bert (& Bart).

Vakantie

2008-07-27T16:42:00.004+02:00

Ben net terug van twee zalig ontspannende weken in de Provence.
In gedachten lig ik nog altijd op mijn luchtmatras in het zwembad te dobberen.
Alhoewel, hier mag ik ook niet klagen, want lig op dit eigenste moment op mijn dakterras languit in de zon. En ik heb nog een hele week vol on(w)eer(staan)bare plannen voor me, want ik word pas op 4 augustus weer bij Nostalgie verwacht.

Vind het altijd zalig om in het buitenland de plaatselijke radiostations te (her)ontdekken. En ook in Frankrijk heb je elke zomer 1 echte uitgesproken hit, die je zowat op elke straathoek hoort. Dit jaar is dat ongetwijfeld 'Jelly Bean' van Laurent Voulzy. Alweer eentje die ontegensprekelijk aan mijn zomer van 2008 gelinkt zal blijven.

De foto's van de Provence volgen gauw. Alleen eerst even mijn digitale camera terug proberen te bemachtigen. Heb hem gisteren met een halve slaapkop op restaurant laten liggen.

Wall.E

2008-07-06T22:26:00.007+02:00

Vrijdag tijdens The American Movie Day naar de nieuwste van Pixar gaan kijken: wall.E.
Een absolute aanrader!
En als mijn woorden je niet kunnen overtuigen, laat de beelden het dan doen:

En hij bestaat ook echt:

In memoriam

2008-06-12T15:43:00.003+02:00

Alles is voor altijd anders...

J., rest in peace!

Memorabele Quotes

2008-06-09T22:02:00.002+02:00

"The good ones screw you, the bad ones screw you, and the rest don't know how to screw you."

Samantha Jones in Sex & The City - the movie

Moederkesdag

2008-05-31T16:27:00.004+02:00

Het terrasseizoen is weer officieel geopend.
Een tip: praat niet zo luid als je aan het tafeltje naast me zit!

"Mijne moederkesdag was ook weer om zeep."
"Ah, hoeda?"
"Awel, ze komt mij tegen 9u wakker maken en zegt: "Mama, ge moet in bed blijven liggen. Er niet uit komen he?" Dus, ok, ik blijf in mijn bed liggen wachten. 'k Hoor in de keuken gerommel van potten en pannen. En de deuren van de kasten open en toe gaan."
"Ze was een ontbijt aan 't maken of wa?"
"Ja, een ontbijt. En ik lag daar ondertussen maar te wachten en da bleef maar duren. En ik moest nochtans dringend pissen."
"Ai."
"Ja, maar mee zo'n dingen houdt da allemaal geen rekening, jong. Enfin, na een uur komt ze mee ne plateau de slaapkamer binnen. Fruitsap, koffie, een gekookt eitje en enen toast. En ik zei ook direct: "Past op da ge nie morst in da bedde hier." Want mee zo'n dingen houdt da allemaal geen rekening. En zegt ze toch wel "laat het smaken, mama, tot straks". 'k Zeg "Hoe? Ge gaat mij hier mee da ontbijt alleen laten of wa?" "Ja, papa zei dat ik u op uw gemak moest laten." "Awel, da is schoon. Gezellig voor de mama. Zit 'k hier helemaal alleen op mijne moederkesdag." Enfin, de klein is dan uiteindelijk toch op mijn bed blijven zitten. 'k Begin aan da ontbijt, is de helft van de koffie toch wel naast de tas geklutst zeker. Maar ja, 'k denk, 'k ga d'er nikske van zeggen, want da kind doet da voor goed te doen. Wil 'k daarachter aan mijn eitje beginnen, lap, nie lang genoeg gekookt. "Jamaar, legt gij mij nu ne keer uit hoe da'k da moe opeten? Da is rauw, zoetje. Het heeft ook genen zin da'k dienen toast ga beginnen doppen he?" En zo 't één achter 't ander. 'k Zeg tegen de klein da 'k dan maar mijne fruitsap alleen ga uitdrinken. Twee keer raden. Had ze nen appelsien uit de fruitmand op de keukentafel gepakt in plaats van enen uit de frigo te nemen. En ik kan zo al nie tegen fruitsap 's morgens en zeker nie als 'm nie fris is. 'k Ben mij dan maar gaan wassen. 't Was mee al diene cirque al zeker halver elf als 'k beneden was. En ik vraag: "awel, wa zijn de plannen nog vandaag?" 'k Zie de klein naar hem kijken. En zegt hij: "ah, 'k weet nie. Wa wil je nog doen?" "Wa willekik nog doen? Da vraagde aan mij? Gulder hebt nikske gepland of zo? Da ontbijt was het of wa? Da is ferm. Ik dacht nochtans da moederkesdag nen DAG was en nie alleen moederkesontbijt. En waarschijnlijk verwacht ge nu ook nog da'k ga koken zeker vandaag? Awel, merci, fijne moederkesdag. Ge hebt het weer schoon gepresteerd mee ulle twee. Den dag is weeral om zeep. Fijne moederkesdag voor mij. 'k Zal dan maar mijn badpak aandoen en buiten in de zon gaan zitten zeker?" En 't schoonste van al is da ze daar alletwee stonden te kijken gelijk nen geslagen hond. Ze wisten wel da ze in fout waren. Hij is dan achter den noen naar zijn moeder vertrokken. En wie was er weer de ambetante? Ikke. Ah ja, want ik lig liever in mijnen hof dan mee te gaan naar mijn schoonmoeder op moederkesdag. En zo kannekik nooit iets goed doen, jong. 'k Vraag mij soms af waarom da kik nog zoveel moeite doe."
"Ja, 't is waar."

Van sommige vrouwen kruipen mijn ballen spontaan naar binnen.

Nostalgie

2008-05-28T18:28:00.002+02:00

Eén likje aan een driekleurenijsje.
Bam!
Meteen weer helemaal teruggeslingerd naar mijn jeugdjaren.
Naar bompa, die - als er even geen tijd was geweest om zelf artisanaal roomijs te maken - enkel een driekleurenijsje in mijn pollekes duldde. Want die waren bijna net zo lekker als de zelfgemaakte van mijn grootmoeder. Het had ongetwijfeld ook iets te maken met het 'help-een-handje'-karakter van de driekleurenijsjes. Want je moest het ijs zelf eerst nog tussen twee koekjes vleien. En mijn bompa was daar heel sterk in. Hij was mijn held. Mijn bompa, de ijsjesmaker. Dankzij achteruitblikvertekening last bompa in mijn herinneringen de tricolore ook eigenhandig aan elkaar. Bruin, wit, roze. Met de bijna-kleuren van de Belgische vlag ga je namelijk niet onbezonnen om. (Volg)orde is belangrijk.
En zo'n ijsje at je met evenveel orde op. Geen mens die het in zijn hoofd durfde te halen om rechtstreeks in de koekjes te happen. Neen, volgens de lokale traditie moest je eerst langs de randjes likken. Op het einde mocht je de zwaartekracht een handje helpen en de koekjes gevaarlijk dicht tegen elkaar duwen, terwijl je je blik geen moment liet afdwalen. Geen ruimte voor ongelukjes met de bijna-nationale driekleur.
Ik ga er straks nog eentje 'maken'.
Mijn persoonlijke groet aan de vlag.
En aan mijn bompa.

Call Me (By Your Name)

2008-05-25T17:12:00.005+02:00

Als het over goeie boeken en muziek gaat, heb ik een gouden tipgeefster.
Ik volg haar raad blindelings, want tot nu toe heeft ze me enkel naar verborgen pareltjes geleid.
En wat ben ik haar dankbaar om de tip rond 'Noem Me Bij Je Naam' van André Aciman.
Voor mij het eerste boek dat er in slaagt om op papier te vatten wat zich doorgaans ter hoogte van je hart (en darmen) afspeelt als je verliefd bent.
De spanning en het eindeloze spel van 'ja/neen' prachtig in woorden gegoten.
Je zit stiekem te supporteren voor het hoofdpersonage.
En aan de andere kant wil je dat het toch weer niet te snel gaat.
Het soort boek waarvan je de laatste bladzijden liefst nog een eindje wil opschuiven.
Het soort boek dat je er toe aanzet om dan toch eindelijk die ene SMS naar je ex te sturen: "Al lees je maar 1 boek, dan moet het dit zijn... ."
En net omdat je dit boek gelezen hebt, snap je ook waarom hij nooit zal antwoorden.

Hotel Pics

2008-05-18T20:36:00.003+02:00

New

2008-05-18T20:12:00.004+02:00

Altijd fijn om een nieuwe blog in blogland te verwelkomen.
Welkom, Stijn!
Voor de mensen die Stijn niet kennen, Stijn in puntjes:
- stamkroeg: den Bierstal
- hobby: naar de kapper gaan
- krak in: parkeren
- minder goed in: het vermijden van stopwoorden/-zinnen als daar zijn "serieus" en "als ik zo indiscreet mag zijn"
- bekend om uitspraken als: "amai, da is hier heet op mijne schoot" (Stijn over zijn laptop)
- kent het verschil tussen jou en jouw
- door receptionisten wel eens aangekondigd als: "er staat ne keiknappe gast op u te wachten"
- eet traag
- zit in de fanfare, al beweert hij dat het een harmonie is
- is de enige nog levende fan van Laura Pausini
- weet alles over: witgoed in den Vanden Borre
De rest lees je op zijn blog.

Abercrombie & Fitch

2008-04-28T19:07:00.002+02:00

Mensen die mijn kleerkast een beetje kennen, weten dat ik een grote fan ben van A&F.
Mijn huidige collectie komt voornamelijk overgevlogen uit de VS.
Maar wat lees ik? In het najaar opent er een A&F store in Parijs!
Juij!

Groot onderhoud

2008-04-28T18:22:00.002+02:00

Een paar nuttige mededelingen aan alle garagisten die de komende jaren (ongetwijfeld) mijn pad nog zullen kruisen:
- mij een kop koffie aanbieden tijdens het wachten is vriendelijk, maar het maakt het eindeloos wachten niet minder erg.
- de koffie in uw garage is nooit lekker. Hij smaakt alsof u hem eerst door de uitlaat van die beige Lada gegoten heeft.
- ik haat melk in poedervorm.
- ik zou het op prijs stellen als u de vod - waarmee u eerst mijn wieldoppen en daarna mijn dashboard schoonveegt - uit uw mond haalt vooraleer u mij aanspreekt met allerlei angstaanjagend vakjargon.
- het heeft geen nut om mij even mee te lokken naar het werkatelier. Als u me van achter uw toonbank zegt dat mijn remschijven versleten zijn, dan geloof ik dat best. Het defect met een afgekauwde balpen aanduiden heeft voor mij geen enkele meerwaarde. Tenzij u het doet om die verweesde lekenblik nog eens in mijn ogen te zien. Dan snap ik het.
- ik heb het gevoel dat u elk moment een vraag gaat stellen waarop ik een - voor u - ontzettend grappig antwoord ga geven.
- ik ben niet onder de indruk als u een dikke catalogus met prentjes van vreemde spaceshiponderdelen bovenhaalt en als u daar vervolgens neen-schuddend met uw vuile pollen doorheen bladert.
- u hoeft mij niet te zeggen dat u de remschijven niet in voorraad heeft. Dat weet ik al. Het verhaaltje over de overstock heb ik al 33 keer gehoord.
- ja, ik weet dat u de prijzen voor die onderdelen niet zelf verzint. Mocht het wel zo zijn: goed bezig!
- dat schouderklopje op het einde is echt niet nodig.

Mmm.
Over een half jaar is het weer van dat.

Nostalgie - van start!

2008-03-25T18:14:00.002+01:00

Bedankt voor de ontelbare mailtjes, smsjes en (jawel, ik wist niet dat ik dit ooit nog zou mogen schrijven) bloemen!
Heeft deugd gedaan.
Loop al een paar dagen op wolkjes, want de geboorte van een nieuw radiostation maak je niet elke dag mee. Er vanop de eerste rij bij zijn... da's kicken!
Donderdag was een ochtend vol pure adrenaline.
Er volgt gauw meer nieuws.

The Final Countdown

2008-03-16T19:02:00.008+01:00

Ik ben druk aan het aftellen, want nu donderdag (20 maart) is het zover: Nostalgie gaat de ether in!
Je kan de countdown hierboven tot op de seconde volgen.

Om 6u 's ochtends schrijven we met de hele ploeg een stukje radiogeschiedenis.
En wat meer is, samen met Dominique (Crommen) en Toon (Vanden Abeele) mag ik het allereerste programma op Nostalgie maken: 'de vroege'. Vanaf donderdag hoor je ons elke (werkweek)ochtend tussen 6 en 10u.
Ik kan je maar 1 (goeie) raad geven: luister!
En zet www.nostalgie.eu alvast bij je favorieten.

Toon, Domi & me aka 'de vroege'.

The Nostalgie Crew (de plaat die ik aanwijs is - niet geheel toevallig - Hot Shot): Dieter, Werner, Karoline, Toon, Karen, Anne, Kev, Domi, Nicky, Jeroen, Stefan, Liz, Dirk, Miguel, Mies, Bas en Dimi.

They are out there!

2008-02-20T08:37:00.000+01:00

Eén van mijn favoriete buitenlandse blogs blijft Clever Fool.
Ik heb het er hier al vaker over gehad.
Heel boeiend om te merken hoe iemand aan de andere kant van de wereld je eigen leven overdoet met andere - weliswaar verdacht veel op elkaar lijkende - randfiguren.
Dat bewijst dit verhaal nog maar eens.

Adèle

2008-02-17T23:56:00.004+01:00

Ik hoorde/zag haar voor het eerst een aantal maanden geleden bij Jonathan Ross.
Ik was op slag verliefd.
En de verliefdheid is nog altijd even groot.
Wat een stem!
Mika heeft trouwens gelijk: "Big girls, you are beautiful!".

En dit is een aardige cover...

En als je Adèles make-up wil coveren... hier is de handleiding:

Meer Adèle hier.

"Honey, I'm home!"

2008-02-01T23:58:00.000+01:00

Net de laatste doos uitgepakt.
En de pc weer ingeplugd.
I'm home.
Finally.
Gauw meer.

Er hangt iets in de lucht!

2008-01-15T20:31:00.000+01:00

Als dat geen goed nieuws is: hier, hier en hier.

I feel like dancing!

2008-01-12T16:56:00.000+01:00

Late wensen...

2008-01-07T08:00:00.000+01:00

Memorabele Quotes

2008-01-03T21:27:00.000+01:00

"Don't fall for someone, unless they're willing to catch you."

Happy New Year!

2008-01-02T00:08:00.000+01:00

Ik weet niet hoe het bij jou zat, maar mijn overgang naar 2008 was redelijk subliem.
En voor 2008 hangt er heel wat in de lucht.
Figuurlijk.
En letterlijk.

Oeps...

2007-12-30T21:46:00.000+01:00

Via de on-demand-service op je digitale tv krijg je soms nog eens iets te zien wat je anders niet zou zien.
Zelfs bij VTM maken ze al eens een foutje.

Ach, en bij de NOS gaat het ook wel eens mis.

New Year's Present - Next Year

2007-12-30T21:37:00.000+01:00

Een cadeautje voor volgend jaar.

Happy Birthday

2007-12-28T01:36:00.000+01:00

Vandaag, 28 december, is het je verjaardag.
Ik blijf het er moeilijk mee hebben om de verleden tijd te gebruiken als het over jou gaat.

Vandaag zou het je verjaardag geweest zijn.
En ik blijf hem vieren.
Op de manier waarop je het het liefst van al zou gewild hebben.
Met vanalles in veel te grote porties.

Straks ga ik weer vieren.
Met veel te grote porties.
En een klein hartje.

"Say goodbye to yesterday,
Those are words I'll never say"
uit This Used To Be My Playground - Madonna

Verwaarlozingen

2007-12-28T01:31:00.000+01:00

Mijn oprechte excuses voor het onregelmatige postgedrag.
Ik ben namelijk druk bezig.
Met de nieuwe radio.
Met het bekijken van de programma's die 85% van de schijfruimte van mijn digicorder innemen.
En met het regelen van mijn verhuis.
Yep, ik verlaat Gent weldra.
Met mijn digicorder en al.

Vrolijke Kerst!

2007-12-28T01:27:00.000+01:00

"Ik ben in een versierbui...".

Somewhere over the...

2007-12-28T01:25:00.000+01:00

Hey, kijk... een regenboog toen ik naar het werk reed!

Hij komt!

2007-12-17T00:03:00.001+01:00

Lick Me

2007-12-16T23:45:00.000+01:00

Opletten als je van plan bent om in Brazilië een ijslolly te eten.
Mocht je er een iPod Shuffle in vinden: da's perfect normaal.
Fabrikant Kibon verstopt er 10.000 in 'fake' ijsjes.
Knappe marketingcampagne.

Kijk Uit!

2007-12-15T20:20:00.000+01:00

... als je gaat tanken!
The freaks are out there.

My all time favourite:

En komt ook aardig in de buurt:

History In Motion

2007-12-15T19:46:00.000+01:00

Hieronder een stukje geschiedenis dat ik graag nog eens bovenhaal.
De start van Kanaal 2, het tweede net van VTM, dat toen nog simpelweg Ka2 heette.
De vlammetjes rond het logo en de 'zoemzoemzoemzoem'-reclametune. Ik was fan.
Veel te snel van het scherm verdwenen, want het blijft de beste vormgeving die ik ooit op tv gezien/gehoord heb. Als je er nu naar terugkijkt kan je alleen maar toegeven dat het er alles behalve '1995' uitziet.

Marleen Vanhecke daarentegen...
Zij heeft er altijd al '1995' uit gezien.

Een Marthaatje doen...

2007-12-10T20:24:00.000+01:00

Sinds kort is onze taal een uitdrukking rijker: 'een Marthaatje doen'.
De echte definitie: je stervende moeder op ietwat ongepaste wijze toespreken op nationale televisie.
"Good Luck, Mom!".
Je ma aanmoedigen tijdens een wedstrijdje bingo of haar moreel steunen terwijl ze aan het sterven is... voor Martha Stewart is dat allemaal hetzelfde.
"And more importantly, we have some very nice guests on the show tonight...".
OK, dat laatste zei ze niet.
Maar ze dacht het wel.
Trust me.
WTF?!

De voorbije weken hebben Domi en ik op het werk trouwens nog meer van dat soort uitdrukkingen gecreëerd. Maar ik vrees dat die niet voor publicatie geschikt zijn.

Christmas Specials

2007-12-10T19:25:00.000+01:00

De Britten hebben van die tradities waar ik wel van hou. Zoals hun Christmas Specials. Rond de jaarwisseling komt er ook een special van de Catherine Tate Show. En daarin zal George Michael de slapjanusversie van zichzelf spelen. De versie die de voorbije jaren een aantal keer met zijn broek op zijn knoesels (gebruikt iemand dit woord ooit nog?) betrapt werd.

Bedenking

2007-12-09T21:56:00.000+01:00

Waarom roepen presentatoren/presentatrices op één altijd zo LUID als ze een kandidaat aankondigen?
Iemand moet Katja Retsin in Steracteur Sterartiest dringend eens vertellen dat het niet nodig is om ZO LUID in de microfoon te brullen: "Hier is... ***doorbreekt de geluidsmuur***".
En Tom Lenaerts in de Pappenheimers... vantzelfde.
Voor de rest een heel erg fijn weekend gehad ;-)

Hij komt!

2007-12-09T20:31:00.001+01:00

Weekend @ Ardennes

2007-12-06T16:39:00.000+01:00

Sint

2007-12-06T13:26:00.000+01:00

Morgen ga ik op dieet.
Echt.
Maar eerst even de tafel helpen leegruimen.
En gelukkig zijn er nog collega's die zich met volle overgave op de opdracht smijten.

2°°7 concerts

2007-11-25T17:15:00.000+01:00

2007 is zonder enige twijfel hét concertjaar aller jaren geweest.
Damien Rice in Lille & op TW, Joan As A Police Woman in AB, Bajofondo Tango Club & Gustavo Santaolalla in Vooruit en Mika in Vorst Nationaal: voor mij dé (muziek)momenten van dit jaar.
Tijdens een subliem concert zou ik liefst van al een (tupperware)potje willen nemen om de sfeer te vangen. Dat gevoel had ik voor het laatst bij Mika. Prachtig toch als een artiest zich onvoorwaardelijk 'geeft' en speelt alsof hij voor het eerst en tegelijk voor het laatst zijn muziek met het publiek mag delen?

Mika - Happy Ending

Mika - Any Other World

Timbaland

2007-11-25T17:12:00.000+01:00

Wat is Apologize van Timbaland toch een zalig nummer.
Ik was er meteen weg van toen ik 'm vorige maand voor het eerst hoorde.

Een stokje...

2007-11-12T08:30:00.000+01:00

Heb vorige week onderstaande vragenlijst via mail ontvangen. Hij komt helemaal van aan de andere kant van de oceaan. Vandaar het niet-Nederlandstalige karakter en al.
Blijkbaar is het een blog-estafette-ding.
Ik word verondersteld de vragen in te vullen en ze hier vervolgens met het publiek te delen.
Daarna moet ik het 'stokje' aan een andere blogger doorspelen.

Taken a picture completely naked? Neveuh.

Made out with a friend on your MySpace/Facebook/Gaydar/Linkedin page? Not yet.

Danced in front of your mirror naked? You have a problem with that?

Told a lie? It was a matter of national security.

Had feelings for someone who didn’t have them back? Yes, I've met my share of clueless people.

Been arrested? Nope. Several near-misses.

Made out with someone of the same sex? Mission accomplished.

Seen someone die? No.

Slept in until 5pm? All the time.

Had sex at work? That round conference table was begging for it!

Fallen asleep at work/school? Yes.... shame on me... a school trip to Poland. I slept the whole (day)time.

Held a snake? Like a pro.

Ran a red light? Yep. Red is my colour.

Been suspended from school? I've been trying.

Totaled your car in an accident? Two times. And, really, it wasn't me!

Pole danced? Is my name Tanja?

Smoked? I like my salmon either way.

Been fired from a job? Nope.

Sang karaoke? Never. I respect mankind.

Laughed until a drink came out your nose? Nope. The only thing that passed through my nose while laughing was spaghetti plus sauce.

Caught a snowflake on your tongue? Is that a sexual act I don't know about? If not, yes. If so, yes.

Kissed in the rain? Does the shower count?

Sang in the shower? Never. But kissing...

Given your private parts a nickname? Yep, but suddenly struck by amnesia.

Ever gone out without underwear? Madonna made me.

Sat on a roof top? The roof top of the VRT is fabulous. From there the only way is down.

Played chicken? I respect birdkind.

Been pushed into a pool with all your clothes on? Never. Although Turkey was a close call.

Broken a bone? No, I'm not that fragile.

Mooned/flashed someone? Is my name Sergio?

Shaved your head? Yes. And passed out when I saw myself in the mirror.

Slept naked? Yes... Madonna (and her crew) made me.

Played a prank on someone? Is my name David Van Ooteghem?

Had a gym membership? Yes. Doesn't it show?

Felt like killing someone? Killing? That's so 1998. Now we have 'revenge'. So much so sweeter. So less traceable.

Made your girlfriend/boyfriend cry? Yes, when I told her I was more into him. And vice versa.

Cried over someone you were in love with? Yes.

Had sex more than 10 times in one day? Nearly.

Had Mexican jumping beans for pets? Come again?

Been in a band? As a band member? Or as a groupie?

Subscribed to Maxim? Go wash that filthy mouth of yours!

Taken more than 10 shots of alcohol? That's like asking: "Ever inhaled oxygen?"

Shot a gun? Yes. And quite good at it too.

Had sex today? Yes.

Played strip poker? Today? Or yesterday?

Tripped on mushrooms? As in "I tripped on a mushroom with my shoe"?

Donated Blood? No.

Eaten alligator meat? Nope.

Ever jump out of an airplane? No. Boarding one is already difficult enough.

Have you been to more than 10 countries? Yes. And counting.

Ever wanted to have sex with a platonic friend? Only on nights when I had more than 10 shots of alcohol.

'24'

2007-11-12T08:08:00.000+01:00

De nooit eerder uitgezonden pilootaflevering uit 1994.

Kijk mama, zonder handen!

2007-11-04T17:20:00.001+01:00

They're back...

2007-11-04T17:17:00.001+01:00

Zelftrekken

2007-11-04T16:14:00.000+01:00

Vind je het vervelend dat je arm altijd in beeld komt als je 'jezelf trekt'?
Dan is deze tool misschien wel handig.
Hoe vinden ze het uit?
Pun intended.

No Ordinary Morning

2007-11-02T01:10:00.000+01:00

Eén van mijn meest favoriete songs allertijden blijft toch wel 'No Ordinary Morning' van Chicane. Ik moet wel toegeven dat ik de clip vandaag pas voor het eerst gezien heb... inspirerend: "Mijn wraak zal zoet, maar bovenal buiten alle proporties zijn."

Weekend @ The Beach

2007-10-29T14:59:00.000+01:00

"Ge kunt allemaal ferm mijne rug op!"

2007-10-27T01:02:00.000+02:00

Dan wil je als heteroman je stoerheid bij je vrienden voor eens en voor altijd bevestigen... door tovenaar Dumbledore uit Harry Potter op je rug te laten graveren...
Alleen jammer dat schrijfster J.K. Rowling iets later onthult dat Dumbledore eigenlijk homo is.
En ja, dan durven je vrienden wel eens dingen roepen als: "Watch your backs!"
Het overkwam Paul.
Ach. Paul kan nog altijd een t-shirtje aantrekken om het te verbergen.

Een Britneyke doen...

2007-10-27T00:49:00.000+02:00

Remember the hysterical Britney-freak?
Kijk: nu doet hij pas echt een Britneyke.

Incoming Message

2007-10-27T00:42:00.000+02:00

Dit is echt maf...
Wat krijg je als je een flight simulator en een e-mailprogramma met elkaar mengt?
Een knap staaltje techniek.
Elke e-mail wordt voorgesteld door een ander vliegtuig. Je ziet je berichten 'landen' en 'opstijgen'. En je kan een e-mail ook 'voltanken' met attachments.
Geef toe, het klinkt logisch.
En met deze demo wordt het helemaal duidelijk.

My Friend

2007-10-27T00:32:00.000+02:00

Wie een MySpace-profiel heeft, kent Tom Anderson ongetwijfeld.
Hij is namelijk altijd je 'eerste officiële MySpace-friend'.
Op het moment dat ik dit hier neertik heeft hij 206660467 vrienden.
Ga daar eens mee op café.
Maar nu blijkt dat Tom niet helemaal eerlijk is geweest over zijn leeftijd en zo.

Memorabele quote

2007-10-20T17:27:00.001+02:00

"Olivia Elton John!"

(vorige nacht het antwoord van een belspelkandidaat op de vraag: "Noem een bekende Amerikaan(se)!")

Jake at Jonathan Ross

2007-10-15T23:38:00.000+02:00

My name is...

2007-10-15T08:22:00.000+02:00

Lang geleden dat de man aan wie ik mijn voornaam te danken heb nog eens in het nieuws kwam. Maar yep, daar is ie weer.

U was weer geweldig dit weekend...

2007-10-15T07:30:00.000+02:00

Niks zo zalig als op een zonnige zondag op een terrasje te gaan zitten om een beetje mensen-te-kijken en mensen-te-luisteren. Tijdens het lekker-lange-terrasweekend opnieuw een aantal memorabele quotes opgevangen trouwens:

"'t leven is ne stroad, mor hij moet gestreden worre."

(vrouw A. tegen vrouw B. aan het tafeltje naast ons, toen er even een stilte dreigde)

"Fistfucken. Da gaat er bij mij echt niet in."

(man C. tegen vrouw D.)

PostSecret

2007-10-13T14:23:00.000+02:00

T. had het er een tijdje geleden op zijn blog ook al over: briefgeheimen, de site waar Vlamingen en Nederlanders hun grootste, kleinste, meest bizarre, grappigste, ... geheimen kwijt kunnen op een postkaart.
De trailer van de oorspronkelijke site, postsecret.com, schetst perfect waar dit fantastisch-in-zijn-eenvoud concept over gaat.

The new Kylie has arrived...

2007-10-10T20:53:00.000+02:00

Filmfestival

2007-10-09T23:10:00.000+02:00

Het 34ste Filmfestival van Gent is van start gegaan.
En dat is altijd een beetje feest voor de filmliefhebber in mij.

Net nog naar Jindabyne gaan kijken.
Niet in het kader van het filmfestival.
Maar in ieder geval een aanrader!
Trailer Jindabyne

Ik duik pas binnen een paar dagen in het filmfestivalparcours.
De eerste film- en concerttickets zijn besteld. Ik kijk in het bijzonder uit naar het optreden van Gustavo Santaolalla, wiens soundtracks voor Brokeback Mountain en Babel ik al platgedraaid heb.
Je kent ongetwijfeld het main theme uit Brokeback Mountain: The Wings.
Gustavo Santaolalla - Brokeback Mountain
Gustavo Santaolalla - Babel

Work In Progress

2007-10-05T23:19:00.000+02:00

Je kan je niet voorstellen welke wilde geruchten ik (over mezelf en mijn vertrek op de vrt) de voorbije week allemaal heb opgevangen. Sommige mensen waren zo overtuigd van hun gelijk, dat ze op den duur mij zelfs aan de juistheid ervan deden twijfelen. Situaties à la: "Maar neen, echt Kev, ik zweer het, gij werkt sinds van de week bij Woestijnvis als reporter voor 'Man Bijt Hond'. 'k Zal het toch wel weten zeker? Want ik heb uw stem gehoord in een reportage." Duh!
Ik kan enkel vertellen dat ik maandag meteen aan de slag ben gegaan. Mijn eerste week bij mijn nieuwe werkgever zit er dus op en ik voel het (op creatief vlak) weer kriebelen op de meeste vreemde plaatsen. Which is a good thing.
I'll keep you posted!

En, neen, mailen met de belofte "ik zal het echt aan niemand doorvertellen" heeft geen nut ;)

Oh, en voor de mensen die mijn stem plots op de meeste vreemde plaatsen horen... daar bestaan pillekes voor...

De officiële is er eindelijk...

2007-10-05T23:15:00.001+02:00

update: de link is hersteld!

RadioBio

2007-10-01T21:04:00.008+02:00

Kevin De Geest
°: 3 februari 1977 - Gent

1987-1997: vanuit de tienerslaapkamer de eerste stappen richting 'echte' radio. Het eindeloos 'pakken van intro's' en (letterlijk) knippen & plakken van jingles.

1997: deelname en winst bij de wedstrijd 'word co-presentator van D.0.S.', het verzoekprogramma/de piratenzender van Erwin Deckers, elke zondagochtend via de frequenties van Donna. Een half jaar later als programmamedewerker aan de slag bij Donna, met vooral redactiewerk voor 'De Bumpershow' (spitsnieuws), 'Peperklap', 'Vrouwentongen' & 'de Ultratop 50'.

1999-2006: naast redactiewerk ook geleidelijk meer presentatiewerk bij Donna. Het begon met 'De Weekendshow' & 'Donna's Dansfolie'. Later: 'Fun Files' & 'Donnamour'. En tussendoor, als vervanger: 'De Bumpershow', 'PrimaDonna', 'Ultratip 20', 'Binnen & Winnen', 'Lunchbox', 'Donna's Request', 'De Donnateur', 'Ultra Dance 20', 'Donna's zomertoer', 'Donna Staat Op - Weekend'. En productiewerk voor 'De Fun Files', met radio-buddy Evert Venema en 'Doe De Donna', met die andere radio-buddy, Dominique Crommen.

2006-2007: producer bij Donna, van tal van acties & programma's als 'Leen Demaré, helemaal wakker & mee', 'Donnamour' & 'de avondspits'.

oktober 2007: start bij Nostalgie, mee aan de wieg van Vlaanderens derde commerciële radiostation.

20 maart 2008 - nu: start uitzendingen Nostalgie én de start van 'de vroege van Nostalgie', de ochtendshow met Kevin als presentator.